Ida groeide op in een gezin met  5 broers. Vader was landbouwer en moeder zorgde voor de kinderen en het huishouden. Ida was een bescheiden en onopvallende, hard werkende vrouw.
In het dorp werd vaak een beroep op haar gedaan om te helpen. In de namiddag van 25 oktober vielen de granaten rondom het huis, Dorpsstraat 4. Haar moeder en twee broers gingen naar nummer 2 waar een kleine kelder was.  Zij voelden zich thuis niet veilig. Maar in het keldertje sloeg het noodlot toe. Een granaat viel door het dak precies in de kelder. Ida werd geraakt door een granaatscherf en was op slag dood. Later bleek dat haar eigen huis geen schade had opgelopen. Men wilde haar op het kerkhof begraven, maar het was te onveilig. Ze heeft nog enkele dagen aan de rand van het dorp achter de Rietmuts gelegen voordat ze haar op het kerkhof konden begraven.
Een bruggetje vanuit Engelen naar de dijk draagt zijn naam om haar niet te vergeten.